[حميد]

اگر انسان به جای پا مکانیزمی شبیه چرخ می داشت ، برای جابجایی با سرعت ثابت v به جز تلفات حرکتی اندامها انرژی دیگری صرف نمی کرد. اما حرکت جانوران عموماً از طریق پاها اتفاق می افتد. وقتی شخصی با سرعت ثابت v حرکت می کند پاهای آن از سرعت متغیری برخوردارند.عضلات پا جرم آنرا از صفر به سرعت v رسانده و عضلات باز دارنده برای ایجاد تکیه گاه جهت حرکت پای بعدی سرعت آنرا به صفر می رسانند. از آنجا که حیمن حرکت تغییرات انرژی سینتیک معادل کار انجام شده است ، کار انجام شده روی پاهای انسان 1/2mv²+1/2mv²= mv² خواهد بود. که در آن m وزن هریک از پاهای جانور و v سرعت حرکت آن است.اگر میزان راندمان عضلات (0.25 ) را نیز منظور نمائیم به رابطه 4mv² برای انرژی مصرف شده می رسیم. خوب چنانکه مشاهده می کنید دونده ای که دارای پاهای سنگین تری است انرژی بیشتری مصرف می کند. به همین دلیل جانورانی مانند سگ تازی یا آهو که قسمت مهمی از عضلات پاهایشان درون بدنشان جای گرفته و بخش متحرک پاهایشان لاغر و کشیده است از سرعتهای زیادی برخوردارند.