محمد پیش خود فکر می کند: اگر کلاه من قرمز بود، حسین پیش خود فکر می کرد که اگر کلاه من ( حسین ) قرمز بود، علی با دیدن دو کلاه قرمز می فهمید که کلاهش سفید است. چون علی متوجه این موضوع ساده نشده، حسین قادر به تشخیص رنگ سفید کلاه خود می بود. بنابراین چون حسین نیز قادر به تشخیص رنگ کلاه خود نبوده پس حتماً کلاه من (محمد) قرمز نمی تواند باشد. توجه کنید که در کل فرآیند تفکر ذکر شده در بالا این محمد است که خود را بجای علی و حسین قرارداده و از نگاه آنها به مسئله نگاه می کند. در معمای بالا چون محمد بعد از دو دوست دیگر خود اظهار نظر می کند مجموعه اطلاعاتش از علی و حسین بیشتر است و به همین دلیل قادر به پاسخگویی درست است.