در مدارات dc قطع جریانهای اندوکتیو معمولاً با مخاطراتی برای کنتاکتهای عمل کننده همراه است، زیرا انرژی ذخیره شده در سلف معادل مدار معمولاً خود را به شکل یک نیروی محرکه مخرب روی کنتاکت ظاهر می کند. در مدارهای حاوی رله های کمکی سریع که به جهت تأمین سرعت بالا از اجزاء سبک و لاجرم از نظر مکانیکی ضعیف تر برخوردارند، قطع جریان بوبین توسط کنتاکت رله می تواند خطرناک تر باشد. در اینگونه مدارات مرسوم است که یک مدار حفاظتی بطور موازی با بوبین رله مورد استفاده قرار می گیرد. این مدار می تواند یک RC سری یا یک مقاومت متغیر و یا یک دیود که بطور معکوس بایس شده، باشد. به هنگام کار کرد عادی مدار بوبین که از ولتاژ معکوس حدود 10 برابر ولتاژ نامی برخوردار است نقشی در مدار ایفا نمی کند. به محض قطع مدار dc ولتاژ برگشتی که طبق قانون فارادی از پلاریته معکوس برخوردار است دیود را در وضعیت هدایت قرار داده و انرژی بوبین را تا مدتی روی بوبین حفظ می کند تا به تدریج به صورت تلفات اهمی مستهلک شود. به این ترتیب مدار از صدمات این ولتاژ ناخواسته در امان می ماند. یک تأثیر دیگر چنین دیودی افزایش زمان Drop off یا فرو افت رله است . این زمان چیزی در حدود 2 تا 5 برابر زمان قید شده در کاتالوگ رله خواهد بود که گاهی می باید در طراحی مدار مورد توجه قرار داده شود.
